یعنی این خوبه

که فرق نداره واسه ادم

پای چپش بشکنه یا راست

اصلا

توی اون لحظه به چی فک میکنه ادم

دقیقا وقتی پاش میشکنه

خب طبیعیش اینه که ادم ناراحت میشه

بعد به خودش میگه

اه لعنتی

کاش نمیشکست

قضیه دستها راحتتره این جور وقتا

میدونی بعدش به چی فکر کنی

دست راستت شکسته یا چپ

اینجاش رو شانس اوردی لااقل

یا

دقیقا همون دستت شکسته که بیشتر کاراتو باهاش انجام میدی

یه جورائی انگار

لیز میخوره فکر ادم خود به خود

از یه فکر به یه فکر دیگه

بدون اینکه اون وسطش ادم فک کنه که بعد فکر قبلیش

حالا باید به چی فک کنه

ولی اون پاهای لعنتی چی

هیچی

می فهمی

واسه یه لحظه انگار فکرت میفته  توی  یه چیزی که

بعدش هیچی نیس

لعنتی

یه جوریه

اون چیزائی که انگار بعدش هیچی نیس

اه